อายุ 25 แล้ว..แก่ๆไงไม่รู้ - -'

ผ่านช่วงเวลาทั้งดีทั้งแย่มาเยอะแล้วเหมือนกันนะเรา
บางทีก็รู้สึกเหนื่อย อย่างบอกไม่ถูก
สักกี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้..ที่รู้สึกว่า นี่เรามาถูกทางจริงๆเหรอเนี่ย..

แต่

ก็เคมีกะชีวะไม่เอานี่เนอะ 555 ...แถมภาษาก็งั้นๆ

แล้วก็ชอบวาดรูป..เหมือนจะอยากออกแบบ

อืมม..คงใช่อะ



ยังไงก็อยู่กับมันมา เกือบ 8 ปีแล้ว..

สิ่งที่ไม่น่าพอใจของมัน..
ก็คงเป็นการที่ต้องแลกกับเวลาเกือบทั้งหมดของวันกับมัน นี่แหละ

รู้สึกไม่มีเวลาเป็นของตัวเองแฮะ


จริงๆก็อยากรีบๆไปเรียนต่อ(ก่อนจะหมดไฟ)
เลยอยากได้พอร์ด..หาเงินด้วย

ก็เลยต้องรับจ๊อบ..

แรกๆก็สนุกดี..

ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าเหนื่อยไม่ใช่เล่นเลย..
แถม ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง..ไม่ถึงร้อยเปอร์เซ็นของที่ควรเป็นอะ
คนที่เค้าทำได้ รับจ๊อบเยอะๆแล้วทำงานประจำด้วย นี่..ทำไมเก่งจัง..
ใช้ชีวิตยังไงกันนะ

หันกลับมาดูที่บ้าน..นี่สินะความสุข 55
ละเลยไปนานเหมือนกัน


พอจะได้ทำอะไรให้ที่บ้านได้บ้าง..
งานเยอะ แต่ก็นะ

ก็ยังมีเวลาอีกนี่นา..เวลามันซ่อนตัวอยู่  ลึกลับจริงๆ

เดินเข้ามาในบ้านนี่...เหมือน power กลับไป 100% 
(จริงๆระดับความขึ้เกียจด้วย..^_^)

แต่มันคือตัวเราจริงๆ
ไม่ต้องสนใจใครมากกว่าตัวเรา
คิดถึงตัวเอง ทำเพื่อตัวเอง
มีแต่คนคิดถึงเรา..และรอให้เรากลับมา


เป็นตัวของตัวเองได้จริงๆ

ยิ้ม...ได้อีก ^_^